Rzymskokatolicka parafia pod wezwaniem Św. Józefa w Gdyni

Czekając na Jezusa
Ks. Sławomir Decowski

Rozpoczęliśmy nowy rok kościelny, w czasie którego będziemy przeżywać tajemnice naszego zbawienia w oparciu o kalendarz liturgiczny Kościoła katolickiego. Rozpoczyna go adwent, poprzez który wierni przygotowują się do godnego przeżycia świąt Narodzenia Pańskiego.

Słowo „adwent” pochodzi z języka łacińskiego. Łac. adventus – przyjście, przybycie – pochodzi od czasownika advenire – przychodzić, przybywać. Starożytni rzymianie słowem adventus określali uroczyste przybycie cezara. Chrześcijański adwent to czas przygotowania na przybycie Jezusa, Króla wszechświata. Dlatego należy wyróżnić trzy aspekty adwentu: historyczny, liturgiczny i eschatologiczny.

Adwent w znaczeniu historycznym już się dokonał, kiedy „Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami” (J1,14). Bóg przyjął ludzkie ciało i narodził się z Najświętszej Maryi Panny jako prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek. Naród wybrany z tęsknotą wyczekiwał przyjścia mesjasza na ziemię i obietnica dana Izraelowi spełniła się w noc betlejemską.

Adwent liturgiczny właśnie rozpoczynamy, ponieważ jest to czas liturgiczny, który przygotowuje wiernych poprzez nabożeństwa (np. roraty), odpowiednio wybrane czytania mszalne i pieśni religijne do uroczystego przyjścia Pana Jezusa w liturgii świąt Narodzenia Pańskiego.

Wreszcie adwent eschatologiczny to czas oczekiwania na paruzję, czyli powtórne przyjście Chrystusa na ziemię w dniu ostatecznym. Wszyscy w tym adwencie uczestniczymy, ponieważ żyjemy w perspektywie przyjścia Chrystusa w chwale, kiedy będzie sądzić żywych i umarłych.

Ewangelia przypomina nam słowa Pana Jezusa skierowane do swoich uczniów, a zatem i do nas: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma przyjść, i stanąć przed Synem Człowieczym” (Łk  21, 34-36).

Zatem, Siostry i Bracia! „Uważajcie na siebie… Czuwajcie… módlcie się!”

Zapraszam Was, moi Drodzy, do świadomego, religijnego przeżycia tegorocznego adwentu, aby każdy jego dzień zbliżał Was do Tego, który ma przyjść i do siebie nawzajem.